Stonewall: território de disputa

Atualizado: 13 de ago. de 2020
Por Dani Vas
Este não é um texto que busca contar a história do que foi a Revolta de Stonewall. Muitos já deram conta disso, de textos de revistas, a páginas em portais públicos, a filmes e livros. Particularmente, acho a página da Wikipédia bastante completa, ainda que confusa em certos detalhes. Meu propósito, aqui, é poder jogar luz a noção de que a Revolta de Stonewall não foi um movimento pelo amor e protagonizado por homens brancos gays, como se costuma a entender por aí.
Muitos podem argumentar que não faz sentido falar em bissexualidade no final da década de 60 e que na Revolta não haviam pessoa que se entendessem bi, mesmo que pessoas “praticassem” a bissexualidade, como se ela fosse um comportamento sexual, desconexo de uma identidade. Sabemos que isso não é verdade e temos vários sinais que mostram que bissexuais já estavam presentes na Revolta de Stonewall. Os primeiros nomes a serem lembrados são os da própria Marsha P. Johnson e da Sylvia Rivera, ícones do movimento e símbolo de luta. Marsha e Sylvia são lembradas enquanto referências gays. Importa menos, aqui, se elas de fato estavam na data da revolta ou não, já que existe ainda muito debate referente a isso, mas não deveria estar em discussão a identidade delas. São duas mulheres trans e bissexuais, uma negra e outra latina, que se tornaram líderes do movimento de Liberação Gay (como ele ficou conhecido).

Sylvia Rivera e Marsha P. Johnson
Na toada do que foi a Revolta de Stonewall, é essencial a gente lembrar de que ela não foi um inciativa alegre pelo direito de amar. Outros grupos já vinham fazendo isso em anos anteriores, com pouquíssimo efeito e alcance na sociedade. Ela foi uma resposta a violência policial, que há tanto vinha atacando as pessoas LGBT+. Inclusive, em 1966 aconteceu uma pequena revolta por conta da truculência policial a pessoas trans, na cafeteria Compton's, marcando o incio do ativismo trans. O contexto da época era o seguinte: apenas sete anos antes, em 1962, a homossexualidade havia começado a ser descriminalizada, embora Nova York ainda fosse muito rígida nesse sentido. Demonstrações públicas de afeto homofilas eram crime e as pessoa condenadas poderiam ser desde encarceradas até mortas. Existiam pouquíssimos lugares que promovessem algum grau de segurança e liberdade para as vivências LGBT+ da época, a maioria sendo bares. O Stonewall Inn era propriedade da máfia local, que vendia bebida adulterada, sem licença, a preços exorbitantes. Para garantir seu funcionamento, pagava propina para a polícia, que em troca realizava menos vistorias e, quando fosse realizar uma batida policial, os donos do bar eram avisados antes. Isso não evitava que pessoas fossem constrangidas, humilhadas e presas, a cada batida.

A Revolta de Stonewall se deu na madrugada do dia 28 de junho de 1969, em que a polícia chegou ainda mais truculenta e os usuário do bar se recusaram a cooperar. Resistiram às prisões, fizeram os policiais de chacota, dançando e cantando de forma a desmoraliza-los, e partiram para a resistência física, atacando os policiais com moedas, tijolos, pedras e incendiando lixeiras. O próprio Stonewall Inn ficou destruído. Importante lembrar de Stormé Delarverie, uma mulher lésbica negra que deu o primeiro soco nos policiais. Esse dia foi o primeiro de uma sequência de resistências a brutalidade policial, que veio a mudar o mundo. Movimentos ao longo de todos os Estados Unidos surgiram e começaram a fazer frente, erguendo e manifestando vozes cansadas e feridas, num basta a toda a violência que vinham sofrendo.
Entre os efeitos que surgiram pós Stonewall podemos falar da primeira parada do orgulho LGBT+, no ano seguinte, criado pela bissexual Brenda Howards. Ela, que é constantemente apagada da história do movimento LGBT+, é conhecida como mãe do orgulho (mother of pride, em inglês). A própria ideia de “pride” é proposta por ela, por L. Craig Schoonmaker, um ativista gay, e por Stephen Donaldson (Donny The Punk). Donny The Punk, inclusive, fez parte do primeiro movimento bissexual ativista, fazendo parte da "Ithaca Statement on Bisexuality" em 1972, levantando voz contra um sofrimento especifico que pessoas bissexuais vivem, a que hoje chamamos de bifobia. Se três anos depois da Revolta de Stonewall podemos já pensar em ativismo bi e falar em bifobia, é porque isso já via sendo maturada há pelo menos alguns anos. Sobre Danny The Punk, Kaique Fontes fala um pouco num texto que já publicamos e sobre a Brenda a gente ainda vai falar dela especificamente.
Como muitas pessoas trans bem lembram, a luta não é pelo direito de amar, mas pelo direito de existir. Em 1969, as pessoas enfrentaram a polícia para poder existir em público, demonstrando seus corpos, suas vivências, seus afetos. Não mais viver em bares sem infraestrutura básica, controlado pela máfia, bebendo bebidas adulteradas e com preços exorbitantes. Tomar controle das suas vidas sem medo de ser quem são. Se hoje ser LGBT+ é menos horrível do que era então, não podemos esquecer que estamos no país que mais mata pessoas trans. Temos de lembrar que as pessoas bissexuais apresentam os piores índices de saúde mental dentre as orientações sexuais. E temos de lembrar que nossos direitos não vieram de forma pacífica, e sim fruto de luta contra a brutalidade policial, um problema que continua ainda presente e afetando a vida de muitos, em especial das pessoas negras.
Se aprendemos algo com a revolta de Stonewall, esse é o momento de colocar esses ensinamentos em prática.



https://8xbet00.co/ mình để ý phần bố cục trước, vì vào một trang mà chỗ nào cũng chen thông tin thì hơi ngại đọc tiếp. Ở đây các khối nội dung được tách tương đối rõ nên nhìn qua cũng dễ biết phần nào nằm ở đâu, không phải dò từng dòng. Mình thích kiểu trình bày đơn giản như vậy hơn là gom mọi thứ vào một chỗ, nhất là khi chỉ muốn xem lướt một chút. Cũng chưa tìm hiểu kỹ nội dung bên trong nên mình chỉ nói về phần giao diện thôi nha. Một điểm nữa khá vừa mắt là menu dễ thấy, đỡ mất công tìm chỗ chuyển mục. Các nhóm trên menu được đặt tách…
nk88.jp.net làm mình chú ý ở cách chia nội dung thành từng phần, đọc lướt vẫn biết đoạn nào đang nói về chuyện gì. Mình thường hơi ngại những trang dồn quá nhiều thông tin vào một chỗ, nên có tiêu đề riêng như vậy thì dễ theo dõi hơn chút. Phần giới thiệu thể thao với Esports cũng được tách ra, không phải đọc hết một đoạn dài mới tìm được nội dung mình muốn xem. Mình chỉ xem sơ phần giới thiệu thôi, chưa tìm hiểu từng mục nên cũng không có gì để nhận xét sâu hơn. Riêng ở phần nội dung này, các tiêu đề về trò chơi và hỗ trợ thành viên được ghi khá…
88vbet dạo này mình thấy có người nhắc tới khi nói về các nền tảng giải trí trực tuyến nên cũng thử mở vào xem cách họ bố trí giao diện ra sao. Mình không đi sâu vào nội dung hay từng trò cụ thể, mà chủ yếu quan sát cách các chuyên mục được phân chia trên trang và cách thông tin hiển thị cho người dùng. Nhìn tổng thể thì các khu như thể thao, casino, game bài hay slot thường được sắp xếp theo từng nhóm khá rõ, hiển thị dạng khối và danh sách nên lướt qua cũng dễ theo dõi. Các bảng dữ liệu được trình bày dạng cột khá gọn, giúp quan sát nhanh…
https://qq88xyz.com/ có kiểu sắp xếp khá hợp với mình, nhất là lúc chỉ muốn lướt nhanh chứ chưa định đọc gì nhiều. Mình hay nhìn tổng thể trước, trang nào chữ với các mục chen sát nhau là hơi ngại xem tiếp. Ở đây các phần được chia riêng nên nhìn nhẹ mắt hơn, cũng dễ nắm được mình đang xem đến đâu. Mình chưa mở hết từng mục nên chỉ nói chút về phần trình bày thôi, còn nội dung bên trong thì chưa có nhận xét gì. Menu cũng dễ thấy, không phải đảo mắt tìm một lúc mới biết chỗ chuyển sang mục khác. Không có chi tiết nào quá cầu kỳ làm mình chú ý, chủ…
Kết quả bóng đá mình vào thử vì thấy bạn bè hay nói, kiểu cần xem nhanh chứ không có thời gian ngồi phân tích gì nhiều. Lướt một vòng thấy trang làm khá gọn, mở lên là có tỷ số trực tuyến nhìn cái hiểu ngay, lại còn có diễn biến theo từng hiệp nên khỏi phải đoán trận đang ở đoạn nào. Mình thích nhất là chữ nghĩa vừa đủ, không nhồi nhét, nên xem trên điện thoại cũng đỡ rối mắt. Mấy hôm có nhiều trận đá cùng giờ thì chỉ cần kéo xuống là nắm được tình hình chung, không phải bấm qua lại liên tục. Nói chung cảm giác dùng khá “nhẹ đầu”, đúng kiểu…