Uma paternidade bissexual

Texto de Stephan Martins

Quando me convidaram para escrever um texto de Dia dos Pais enquanto pai bissexual, eu logo aceitei, pois quero muito falar disso. Entretanto, ao mesmo tempo fiquei sem saber o que falar; como relacionar a minha sexualidade com a minha paternidade?
Talvez seja mais fácil do que eu pensava.
Antes de tudo, é importante citar: sou uma pessoa não-binária e bissexual, pai de UTI de duas gêmeas que nasceram prematuras extremas de 28 semanas, um desafio de paternidade que perdurou por mais de um ano da minha vida. Hoje elas estão bem, mas aproveito esse texto para refletir o que o futuro pode me guardar enquanto pai bissexual (nanai é o termo neutro que encontrei, e me sinto confortável também com ele).
É sabido que homens bissexuais recebem um tipo de opressão e preconceito bem particular (fiz um vídeo sobre isso) e, apesar de entender hoje em dia que não sou homem, a visão externa ainda afeta a bifobia que sofro.
Quando eu tinha minha própria academia de arte marcial, eu já sofria um certo preconceito por ser uma pessoa gorda dando aulas. Mas quando me assumi para tudo e todos, fazendo questão de nunca me esconder enquanto bi, as coisas lentamente pioraram. Comecei a perder alunos, especialmente os infantis, e até um aluno adulto mais tarde me disse que o questionavam se eu o aliciava, se eu aliciava os meus alunos. Porque eu era bi.
Infelizmente esse foi um golpe debilitante. A Liga da qual participava não conseguia me ajudar, um dos motivos sendo que vivo numa cidadezinha pequena (28 mil habitantes) na Serra Gaúcha. Mas o maior motivo é que as pessoas com poder nessa hierarquia simplesmente não eram nem são capazes de compreender os desafios que uma pessoa LGBTQ enfrenta no meio das artes marciais, imaginem então uma pessoa assumida, fora do padrão e vista como aliciadora de alunos.
Eu penso muito como isso vai afetar quando minhas nenês crescerem, sabe? Como será quando elas trouxerem amiguinhes para casa? O que os pais das outras crianças pensarão de um pai assumido? Precisarei fingir que sou uma pessoa hétero e usar minha esposa, minha maridinha, como cortina de fumaça para me passar por alguém que não sou? E isso também envolveria o apagamento da minha identidade trans não-binária, pois eu não sou cis. Isso afetará possíveis amizades com outros pais, mães e cuidadores? E o pior, isso estimulará a exclusão das minhas filhas?

Esses pensamentos não são novos ou recentes, pois os carrego comigo desde quando engravidamos e decidimos que nossas gêmeas (nossas gems) seriam criadas sem gênero, para que no futuro possam decidir e se entender sem uma interferência da sociedade transfóbica e heteronormativa. Eu tenho a mais plena ciência de que isso pode torná-las um alvo de opressão, agressão e violência, mas isso é igualmente verdade se decidíssemos que elas são meninas ou meninos, apenas os desafios seriam diferentes. E como estamos na posição de pai e mãe delas, podemos ao menos fornecer o mais importante: um lugar seguro em casa (tantas pesquisas comprovam que esse é o fator número 1 para evitar o suicídio entre pessoas LGBTQ).
O desafio não é novo, não será solucionado durante o nosso tempo de vida, e talvez gere desafios novos para as gems quando elas crescerem. E por isso mesmo, não seria justo nem comigo e nem com minhas nenês que eu não fosse algo que não sou. Ser quem eu sou sem desculpa alguma e sem amarras algumas será o melhor exemplo que posso dar para elas.
Posso me chamar de pai. Ou nanai. Ou até mesmo buir, no idioma mandaloriano de Star Wars, que é de gênero neutro, aliás, e traz um ditado que sempre levo comigo:
“Ninguém se importa com quem seu pai foi, só com o pai que você será.”
No fim das contas, sou pai. Pai, não-binárie e bissexual.



https://hi88cz.com/ mình mở ra trên điện thoại tối qua cho chắc là trang có chạy mượt không. Kéo xuống vài cái là thấy họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, tiêu đề đặt đúng chỗ nên mắt không phải đi tìm như chơi trốn tìm, với lại menu để khá lộ nên nhảy qua lại nhanh (đỡ cảnh bấm nhầm rồi quay lại, cực kỳ “vui”). Mình cũng để ý phần theo dõi kèo thể thao có kiểu trình bày dạng bảng/cột gọn gàng, nhìn là hiểu ngay đang nói tới gì chứ không nhồi chữ; thêm cái là trang vẫn giữ được khoảng cách dòng ổn trên màn hình nhỏ nên đọc không bị mỏi mắt. Nói…
O8 SOCIAL mình thấy bạn bè nhắc hoài nên bấm thử cho biết, kiểu xem giao diện có dễ dùng không thôi. Vào cái là thấy họ chia nội dung theo từng khối rõ ràng, lướt nhanh vẫn nắm được phần giới thiệu với mấy thông tin cơ bản về nền tảng. Mình thích kiểu trình bày có tiêu đề đàng hoàng, đoạn nào ra đoạn đó chứ không nhồi chữ kín màn hình. Menu cũng đặt chỗ dễ nhìn nên chuyển qua lại không phải mò. Với người chỉ muốn xem sơ qua như mình thì vậy là đủ ổn, đỡ mất thời gian. Nói chung cảm giác trang này ưu tiên cho người đọc lướt nhanh, vì phần…
LLWIN nhìn kiểu gọn gàng hơn mấy trang giải trí mình từng lướt trước đây. Mình vào thử chủ yếu để xem họ sắp xếp nội dung và cách hiển thị thông tin cho người mới, chứ không đào sâu gì cả, và cảm giác đầu tiên là mọi thứ chạy khá mượt, chuyển qua lại giữa các mục cũng nhanh nên đỡ mất hứng. Có vài chỗ mình để ý là phần giới thiệu ghi chú về bảo mật được đặt khá rõ, có nhắc tới mã hóa SSL 256-bit nên mình yên tâm hơn khi đọc lướt, còn giao diện thì theo hướng hiện đại, dùng các khối nội dung và bảng cột nhìn gọn, chữ dễ đọc.…
https://123bb.sa.com/ mình ghé thử lúc rảnh vì thấy bạn bè nói qua, kiểu vào xem giao diện thế nào thôi. Vừa mở lên thấy trang chia mục khá gọn, không bị rối mắt nên lướt một chút là hiểu bố cục. Mình thích nhất là có phần FAQ tách riêng, câu hỏi/giải đáp nhìn rõ ràng nên khỏi phải đoán hay tìm vòng vòng. Kéo xuống dưới thì thấy khu “bài viết mới nhất” hiển thị dạng các khối nội dung, nhìn khá dễ theo dõi và không bị dồn chữ. Nói chung cảm giác dùng như một trang tin, bấm qua lại cũng nhanh. Phần FAQ và các khối “bài viết mới nhất” được đặt tiêu đề rõ ngay…
LV 88 tối qua mình rảnh tay nên mở trên laptop lướt chơi vài phút, kiểu xem họ bố cục ra sao chứ không định đọc kỹ đâu, vậy mà kéo xuống một đoạn lại thấy cũng dễ theo dõi (chắc do họ chia khối nội dung rõ). Mấy tiêu đề dạng “Cập Nhật Link… 2026” để to và tách đoạn gọn nên mắt mình tự bám được mạch, đọc lướt vẫn hiểu họ đang nói về link truy cập chính thức với mấy bài kiểu giải mã thương hiệu bảo mật. Mình thích cái cảm giác không bị ngập chữ, vì giữa các đoạn có heading nổi bật và khoảng trắng vừa đủ nên đỡ mỏi, với lại bên…